Zittend in de lobby van Hotel Tibet, wachten op de taxi naar het vliegveld..... een raar gevoel.. maar wel voldaan.
24 dagen in een compleet andere wereld, met het geweld van de bergen gaat niet zomaar aan je voorbij.
De afgelopen 2 dagen heb ik goed uitgerust, echter wel een verkoudheid opgelopen....
Ik heb een vlucht van 5 uur, en een vlucht van 13 uur voor de deur staan, dus wens me geluk.
maandag 20 april 2009
vrijdag 17 april 2009
Terugreis
Doordat we naar beneden gaan, krijgen we per 50 meter meer zuurstof te gebruiken. We vlogen omlaag, bijna rennend. We hebben 150KM is 3 dagen afgelegd. Ik zit nu in KTM en voel me helemaal hyper, wanwege de hoeveelheid zuurstof die ik te grazen kan nemen.
Nog 2 rustdagen en dan kom ik naar huis.......
Ik heb zeker mijn grenzen gevonden, het was retezwaar. Ik heb nog nooit zoveel natuurschoon gezien. Ik heb nog nooit een volk ontmoet ( nepalezen ) die zo aardig zijn.
Deze trip gaat zeker nog een keer gebeuren, maar nu ff niet, ik heb een kouwe klapper in mijn handen. PROOST
Nog 2 rustdagen en dan kom ik naar huis.......
Ik heb zeker mijn grenzen gevonden, het was retezwaar. Ik heb nog nooit zoveel natuurschoon gezien. Ik heb nog nooit een volk ontmoet ( nepalezen ) die zo aardig zijn.
Deze trip gaat zeker nog een keer gebeuren, maar nu ff niet, ik heb een kouwe klapper in mijn handen. PROOST
Himex basecap - Kala Partar - terug naar huis.
We vertrekken naar ontbijd naar Kalla Partar. De klimmers gaan mee om afscheid va ons te nemen. De band met de klimmers en trekkers is de gehele trip fantastisch geweest.
Na 2 uur afbeulen op een helling van 30 graden op een hoogte van 5550M, heb ik de top bereikt, MIJN SUMMIT is gelukt. Na dagen afzien komt alle spanning die er in mijn lichaam zit vanwege de scheiding en trip eruit, en lig een minuut of 10 te janken als een klein kind.
RONALD, ik heb de vlag van de plaatselijke mooi op de foto staan met als achtergrond Everest. OP WEG NAAR DE TOP!!!!
Na 2 uur afbeulen op een helling van 30 graden op een hoogte van 5550M, heb ik de top bereikt, MIJN SUMMIT is gelukt. Na dagen afzien komt alle spanning die er in mijn lichaam zit vanwege de scheiding en trip eruit, en lig een minuut of 10 te janken als een klein kind.
RONALD, ik heb de vlag van de plaatselijke mooi op de foto staan met als achtergrond Everest. OP WEG NAAR DE TOP!!!!
3 dagen Basecamp
Himex basecamp is van alle gemakken voorzien. We hebben 2 douches ( hele goede ) , een uitstekende keuken en een mooi uitzicht op het Everest massief en de Khumbu Glacier.
Het is onmogelijk om uit te leggen hoe groot alles is. Normaal gesproken kan je 2D niet zien hoe groot het is , maar in 3D is het ook niet te zien. Ik maak een van de dagen een trip naar het "normale " basecamp, tot aan de voet van de Khumbu Glacier.............Man, verschikkelijk groot.......
De mensnen die met ons mee zijn gekomen om de berg te beklimmen , doen over de Glacier een uur of 6, op de dag dat ik weer terug naar beneden ga, zijn er 3 sherpa's van ons team in 2 en half uur er doorheen gegaan.
Het is onmogelijk om uit te leggen hoe groot alles is. Normaal gesproken kan je 2D niet zien hoe groot het is , maar in 3D is het ook niet te zien. Ik maak een van de dagen een trip naar het "normale " basecamp, tot aan de voet van de Khumbu Glacier.............Man, verschikkelijk groot.......
De mensnen die met ons mee zijn gekomen om de berg te beklimmen , doen over de Glacier een uur of 6, op de dag dat ik weer terug naar beneden ga, zijn er 3 sherpa's van ons team in 2 en half uur er doorheen gegaan.
Lobuche basecamp - Himex Everest Basecamp
Ik wordt 's-morgens wakker, de gehele tent is bevroren , behalve ik en de slaapzak :-)
De trip van Lobuche naar Everest is weer zwaar, we gaan boven de 5000M, maar ik ben al 2 dagen van de Diamox af, en het gaat goed. Naar een helle tocht vanwege de zuurstof, komen we op een "ridge" Ik kijk naar rechts en zie eerste rang Everest. Echter we zijn nu zo dichtbij, dat ik "the balcony" - Hillary Step - South Summit en de Summit in vol ornaat kan zien , man wat is die berg hoog.
We komen aan op Himex basecamp, nog een hobbel te gaan, Kalla Patar.
De trip van Lobuche naar Everest is weer zwaar, we gaan boven de 5000M, maar ik ben al 2 dagen van de Diamox af, en het gaat goed. Naar een helle tocht vanwege de zuurstof, komen we op een "ridge" Ik kijk naar rechts en zie eerste rang Everest. Echter we zijn nu zo dichtbij, dat ik "the balcony" - Hillary Step - South Summit en de Summit in vol ornaat kan zien , man wat is die berg hoog.
We komen aan op Himex basecamp, nog een hobbel te gaan, Kalla Patar.
Dingboche - Lobuche Basecamp
Aangezien het twee dagen gesneeuwd heeft, is alles wit om ons heen.
De trip van vandaag is niet zo zwaar ( nog niet...) en zeer mooi. We lopen in de dal, met aan beide zijkanten, en voor -en achterkant 6000M+ bergen. Door de sneeuw is het warm, en door de reflectie krijg ik het voor elkaar om blaren aan de binnenkant van mijn lippen te krijgen....
We lopen een uur of 3 door de wildernis, tot we bij een lodge komen die aan een snel stromend riviertje ligt. We drinken daar Sherpa thee ( Thee, melk en suiker, tezamen aan de kook gebracht, erg lekker ). Ik heb nog steeds goede zin en kan de gehele wereld aan. Dan komt er een guide ( woody, diegene die de dvd's gezien hebben, kennen hem wel ) aan, die vrolijk verteld dat het zwaarste onderdeel van de gehele trip nu gaat beginnen. Ik loop met hem mee en zie een helling van ongeveer 700M die in een hoek van 30 graden omhoog gaan, dit op een hoogte van 4600M. Ik weet alleen nog dat ik begon aan de helling , maar niks meer daarna.
Pas om een uur of 5 krijg ik in de gaten dat alle vitale lichaamsdelen het nog doen, dus ik leef nog en heb het gehaald.
Dit is de eerste nacht dat we in tenten slapen. We eten vroeg ( 06.30 ) om daarna snel naar de slaapzakken te gaan. De messtenten hebben wel verwarming , maar als het -15 buiten is, werkt dat niet zo goed. Zeker als je moe bent, is de slaapzal de enige manier om warm te worden. Omstreeks 07.30 loop ik naar mijn tent, die vanbinnen helemaal vol met is zit . Ik rol me in mijn slaapzak, en heb de beste nacht die ook tijdens deze trip gehad heb, de slaapzak is perfect.
De trip van vandaag is niet zo zwaar ( nog niet...) en zeer mooi. We lopen in de dal, met aan beide zijkanten, en voor -en achterkant 6000M+ bergen. Door de sneeuw is het warm, en door de reflectie krijg ik het voor elkaar om blaren aan de binnenkant van mijn lippen te krijgen....
We lopen een uur of 3 door de wildernis, tot we bij een lodge komen die aan een snel stromend riviertje ligt. We drinken daar Sherpa thee ( Thee, melk en suiker, tezamen aan de kook gebracht, erg lekker ). Ik heb nog steeds goede zin en kan de gehele wereld aan. Dan komt er een guide ( woody, diegene die de dvd's gezien hebben, kennen hem wel ) aan, die vrolijk verteld dat het zwaarste onderdeel van de gehele trip nu gaat beginnen. Ik loop met hem mee en zie een helling van ongeveer 700M die in een hoek van 30 graden omhoog gaan, dit op een hoogte van 4600M. Ik weet alleen nog dat ik begon aan de helling , maar niks meer daarna.
Pas om een uur of 5 krijg ik in de gaten dat alle vitale lichaamsdelen het nog doen, dus ik leef nog en heb het gehaald.
Dit is de eerste nacht dat we in tenten slapen. We eten vroeg ( 06.30 ) om daarna snel naar de slaapzakken te gaan. De messtenten hebben wel verwarming , maar als het -15 buiten is, werkt dat niet zo goed. Zeker als je moe bent, is de slaapzal de enige manier om warm te worden. Omstreeks 07.30 loop ik naar mijn tent, die vanbinnen helemaal vol met is zit . Ik rol me in mijn slaapzak, en heb de beste nacht die ook tijdens deze trip gehad heb, de slaapzak is perfect.
Tengboche - Dingboche
s'-morgens vroeg op, was toch al wakker want Diamox is een plastablet........
Ik loop naar buiten en draai me om...............Everest, Nuptse en Lotshe op een rij, ADEMBENEMEND........ Op mijn knieen het statief van de camera neergezet en ongeveer 10 keer gedrukt , om maar zeker te zijn dat er een goeie foto tussenzit.
Ook deze etappe begint met een meter of 300 naar beneden lopen, het weer is mooi, mijn hoofdpijn is weg ( leve Diamox ) en ik geniet van ( jaja alweer ) het uitzicht.
Dingboche ligt op 4410M, Tenboche op 3860M, eerst 300M naar beneden........je voelt hem al, einde van de trip bijna 1KM omhoog. En dan niet geleidelijk, maar echt steil omhoog. Je hoofd geeft prikkels aan je benen, echter je longen en hart kunnen niet genoeg zuurstof naar je spieren sturen, dus er gebeurt weinig, behalve hijgen als een Yak. Halverwege de helling zit ik er helemaal doorheen, maar weet me er toch doorheen te slepen. Helemaal gebroken kom ik aan in Dingboche. Aangezien de hoogte blijven we hier een extra dag rust houden. Ik blijf nog aan de Diamox. Die avond begint het te sneeuwen, waardoor in de ochtend er alles zeer mooi uitziet. We zitten in een Lodge, en de beste eigenaar heeft een wasmachine , die we mogen gebruiken. Iedereen geeft zijn sokken as, en al snel is het water in de machine zo bruin als koffie.
Ik loop naar buiten en draai me om...............Everest, Nuptse en Lotshe op een rij, ADEMBENEMEND........ Op mijn knieen het statief van de camera neergezet en ongeveer 10 keer gedrukt , om maar zeker te zijn dat er een goeie foto tussenzit.
Ook deze etappe begint met een meter of 300 naar beneden lopen, het weer is mooi, mijn hoofdpijn is weg ( leve Diamox ) en ik geniet van ( jaja alweer ) het uitzicht.
Dingboche ligt op 4410M, Tenboche op 3860M, eerst 300M naar beneden........je voelt hem al, einde van de trip bijna 1KM omhoog. En dan niet geleidelijk, maar echt steil omhoog. Je hoofd geeft prikkels aan je benen, echter je longen en hart kunnen niet genoeg zuurstof naar je spieren sturen, dus er gebeurt weinig, behalve hijgen als een Yak. Halverwege de helling zit ik er helemaal doorheen, maar weet me er toch doorheen te slepen. Helemaal gebroken kom ik aan in Dingboche. Aangezien de hoogte blijven we hier een extra dag rust houden. Ik blijf nog aan de Diamox. Die avond begint het te sneeuwen, waardoor in de ochtend er alles zeer mooi uitziet. We zitten in een Lodge, en de beste eigenaar heeft een wasmachine , die we mogen gebruiken. Iedereen geeft zijn sokken as, en al snel is het water in de machine zo bruin als koffie.
Abonneren op:
Reacties (Atom)