Niet zo goed geslapen, veel indrukken gingen door mijn hoofd heen, en ik lag met twee snurkers op de kamer die het presteren om door mijn earplugs heen te snurken. Bij eht wakker worden voel ik me goed, geen hoofdpijn, dus aclimatiseren gaat goed.
Snel ontbijd en we vertrekken om 7 uur richting Namche Bazar. We betredden hier het National Park Sagarmatha, je moet daar door een soort poort heen en dan begint het park met een vallei, je kijkt tegen een azuur blauwe beek aan, erom heen groene dennebossen, en daarboven uit torent een of andere 6000+M berg. AMAZING. We stappen over kleine beekjes heen, lopen over touwbruggen, het weer is lekker en van de hel van Nmanche is nog niks te merken......maar al snel gaat het omhoog, omhoog,omhoog , omhoog etc etc. HEt wordt zwaar, vanwege de zuurstof, dus ik doe het rustig aan. Bij elke bocht die je maakt, zie je iets anders. Ik loop lekker met muziek op, heb de sherpa's en de guides vooruit gestuurd, er is toch maar een weg naar Namche. Ik zit lekker in de zonm, dol een beetje met de porters die alles spullen naar boven dragen. Ik maak een bocht en zie een open plek in de bomen, ik kijk door die open plek.....ik zie een berg...ik denk HE die ken ik, inderdaad, voor het eerst , EVEREST......man o man wat is die groot....maar ik ben zo druk bezig om zuurstof naar binnen de pushen dat ik het eerst niet besef... Wat foto's gemaakt, een vriendelijke nepali heeft van mij en de berg een foto gemaakt.
Weer op pad, het is heerlijk warm echter de weg is stijl omhoog en het is erg zwaar. Je hoofd wil wel, maar je benen krijgen eenvoudig niet genoeg zuurstof om door te gaan. Ik houd een ritme aan van 5 minuten omhoog, even drinken, en dan weer gaan. Ik rust veel uit, geniet van het landschap en de vriendelijke mensen. Na 3.45 minuten zwoegen ben ik er eindelijk 3450MTR. Snel twee liter water naar binnen werken, want ik heb een klein beetje hoofdpijn, geen hoogte ziekte blijkt later. De dokter houdt alles goed in de gaten. Morgen gaan we naar Kumjung, de woonplaats van Purba Tashi. Die was er vandaag ook, ongeloofelijk, 14 Summits en die man komt net onder mijn borst.
IK probeer weer snel een update te sturen
donderdag 2 april 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
HaDie Patrick,
BeantwoordenVerwijderenWat een indrukwekkende trip maak jij, en dan voor het eerst de MT.Everest te zien..wauw man
echt cool. Dat het zwaar is geloof ik direkt, het word steeds spannender om thuis je trip te volgen.
Patrick wauw...
xxx
ha die patrick,
BeantwoordenVerwijderenhier alles oke.
ik kan even niet met de computer over weg maar ik werk er aan.
dikke kus bep.
ha die patrick
BeantwoordenVerwijderenik probeer het nog een keer.
wat een reis ben je aan het maken.
we leven van dag tot dag met je mee.je droom is al uitgekomen,je hebt de everest al gezien,wel in de verte maar toch de everest.
alle hier oke.
tot een volgend reisverslag.en nu maar acclimatiseren in khumjung.doeiiii je ouders